Scenariusz zajęć: Mapa cyberbezpieczeństwa

 Temat: Mapa cyberbezpieczeństwa – poznajemy zasady bezpiecznego korzystania z Internetu
Czas trwania: 45 minut
Grupa wiekowa: Klasa 2

1. Uświadomienie dzieciom, jakie zagrożenia mogą pojawić się w różnych częściach Internetu.

1. Nauka podstawowych zasad bezpieczeństwa online.

1. Rozwijanie umiejętności współpracy i wyrażania swoich pomysłów.

Metody aktywizujące i twórcze: 

• pogadanka - prowadzenie tematu przez rozmowę na temat Internetu; wyjaśnienie zagrożeń i zasad bezpieczeństwa; 

•  problemowa - analiza i identyfikacja potencjalnych zagrożeń; wymyślanie sposobów na unikanie zagrożęń;

• twórcza (burza mózgów)- pomysły, co robić, aby być bezpiecznym online, wymyślania zasad bezpieczeństwa.

• twórcza (praktyczna) -tworzenie, rysowanie mapy Internetu z miejscami, zagrożeniami i zasadami bezpieczeństwa.

Formy pracy:

• zbiorowa (całą klasą) - tworzenie wspólnej mapy na dużym arkuszu papieru; wspólna dyskusja na temat zagrożeń i zasad bezpieczeństwa.

• praca w grupach  - opracowanie wybranego obszaru

• praca idywidualna - każde dziecko proponuje przynajmniej jedno rozwiązanie problemu

• duży arkusz papieru (np. brystol)

• flamastry, kredki, naklejki

• karteczki samoprzylepne

• wydrukowane symbole różnych miejsc w Internecie (np. ikony gier online, czatów, portali edukacyjnych, e-maili)

• tablica lub flipchart do zapisania zasad

Przebieg zajęć:
1. Wprowadzenie (5 minut)
Rozmowa wprowadzająca:  nauczyciel pyta:

• „Jakie miejsca w Internecie lubicie najbardziej?”

• „Co można robić w Internecie?”

• „Czy Internet jest zawsze bezpieczny?

Krótka pogadanka:
Wyjaśnij, że Internet to ogromny świat pełen różnych miejsc, takich jak gry, strony do nauki, czaty czy filmy. Nie każde miejsce jest jednak bezpieczne. Dzisiaj stworzycie „Mapę Cyberbezpieczeństwa”, żeby wiedzieć, jak unikać zagrożeń i dobrze się bawić w Internecie.
2. . Tworzenie mapy – część 1: Wprowadzenie miejsc (10 minut)

• Rozwiń duży arkusz papieru i zaproś dzieci do stołu lub podłogi, gdzie jest on rozłożony.

• Narysuj na środku chmurkę z napisem „Internet”.

• Wokół niej dorysujcie razem różne miejsca, np. „Gry online”, „Czaty”, „Strony edukacyjne”, „Filmy i muzyka”, „Zakupy internetowe”.

• Dzieci mogą pomóc, np. rysując proste symbole (kontroler do gier, książkę, ekran komputera).

• Naklej ikony wydrukowanych miejsc, by wizualnie je oznaczyć.

3. Dyskusja o zagrożeniach – część 2 mapy (10 minut)
Rozmowa: Przy każdym miejscu omówcie, co można tam robić i jakie zagrożenia mogą się pojawić:

• Gry online: Nieznajomi gracze, podejrzane linki, kradzież konta.

• Czaty: Obcy mogą udawać dzieci, mogą pytać o dane osobowe.

• Strony edukacyjne: Reklamy, fałszywe strony podszywające się pod znane platformy.

• Filmy i muzyka: Reklamy, materiały nieodpowiednie dla dzieci.

• Zakupy internetowe: Fałszywe strony, kradzież danych karty płatniczej.

Zadanie dla dzieci:
Dzieci dostają karteczki samoprzylepne i zapisują (lub rysują) jedno zagrożenie związane z danym miejscem. Przykładają je na mapę przy odpowiednich kategoriach.
4.  Rozwiązania – Jak być bezpiecznym? (15 minut)
Zasady bezpieczeństwa: Omówcie, co można zrobić, żeby unikać zagrożeń w każdym miejscu. Przykłady:

• Gry online: Nie rozmawiaj z obcymi, nie klikaj w podejrzane linki.

• Czaty: Nigdy nie podawaj swoich danych.

• Strony edukacyjne: Sprawdzaj, czy to zaufana strona.

• Filmy: Oglądaj tylko to, co polecił zaufany dorosły 

• Zakupy: Poproś rodziców o pomoc, nie podawaj danych karty.

Cele zajęć:
Metody 
Materiały i pomoce dydaktyczne:
Dodawanie do mapy:

• Dzieci zapisują (lub rysują) na innych karteczkach swoje pomysły na unikanie zagrożeń.

• Przyklejają je do odpowiednich miejsc na mapie jako „Magiczne Rady”.

5. Podsumowanie (5 minut)

• Przegląd mapy: Razem obejrzyjcie stworzoną mapę. Podkreślcie, że dzięki niej wiecie, jak korzystać z Internetu bezpiecznie.

Scenariusz lekcji: Jak rozpoznać fake newsy? Sprawdzamy prawdziwe informacje

 Klasa: 2 (szkoła podstawowa)

Czas trwania: 45 minut

Cele lekcji:

1. Uczniowie rozumieją, czym są fake newsy.
2. Uczniowie poznają podstawowe sposoby sprawdzania prawdziwości informacji.
3. Uczniowie uczą się krytycznego myślenia w odniesieniu do treści w internecie.

Efekty:

Uczniowie potrafią:

• Rozpoznać podstawowe cechy fake newsów.
• Wskazać sposoby weryfikacji informacji.
• Zastosować zasady krytycznego myślenia w praktyce.

Formy pracy: zespołowa i zbiorowa

Materiały dydaktyczne:

• Ilustracje przykładowych fake newsów i prawdziwych informacji.
• Karteczki z napisami "PRAWDA" i "FAŁSZ".
• Tablica interaktywna lub projektor (opcjonalnie).

1. Wprowadzenie  - zainteresowanie tematem i wyjaśnienie pojęcia fake news.

1. Rozmowa kierowana:

• Pytania do uczniów:
  • "Czy słyszeliście kiedyś słowo fake news?"
  • "Co to może znaczyć?"
• Wyjaśnienie: Fake news to nieprawdziwe informacje, które ktoś wymyślił, aby wprowadzić innych w błąd.

Przykład

"Wyobraź sobie, że ktoś mówi, że widział latającego psa albo że jutro wszystkie dzieci będą zamknięte w szkołach przez cały tydzień.  Takie wiadomości to właśnie fake newsy – ktoś je wymyśla, żeby oszukać innych albo ich przestraszyć. 

Przykłady(ilustracja lub krótki filmik):

Pokazanie dwóch wiadomości: jedna prawdziwa, druga fałszywa.

Zadanie pytania: "Jak myślicie, która z tych informacji jest prawdziwa?"

Wyjaśnienie, że czasem trudno od razu rozpoznać, co jest prawdziwe.

Dlatego ważne jest, żeby zawsze sprawdzać, czy to, co słyszymy lub widzimy w internecie, jest prawdziwe. Informacje możesz sprawdzić korzystając z kilku sprawdzonych sposobów i miejsc:

• Sprawdź, czy informacja pochodzi z wiarygodnego źródła, np. Strony internetowe gazet lub telewizji (np. TVP, Polsat, Gazeta Wyborcza).Oficjalne strony instytucji (np. szkoły, rządu, policji).
• Istnieją specjalne strony, które zajmują się sprawdzaniem fake newsów, 

Demagog.org.pl – polska strona, która sprawdza wypowiedzi i wiadomości.
Snopes.com – popularna strona do weryfikacji fake newsów na świecie.

• Porównaj z innymi źródłami . Jeżeli wiele różnych źródeł mówi to samo, informacja jest bardziej prawdopodobna.

• Zwróć uwagę na szczegóły takie, jak: Czy artykuł ma datę publikacji?; Czy autor jest podany z imienia i nazwiska?;Czy w tekście są błędy (np. ortograficzne)?

• Jeśli coś wydaje się dziwne, zawsze możesz zapytać rodziców, nauczycieli lub kogoś, kto zna się na tym temacie.

2. Nauka rozpoznawania i sprawdzania fake newsów.

1. Trzy pytania, które warto sobie zadać

• Czy ta informacja wydaje się zbyt dziwna lub nieprawdopodobna?
• Skąd pochodzi ta informacja? Czy jest podane źródło?
• Czy ktoś inny też o tym pisze/mówi?

2. Mini-warsztat: "Detektywi informacji"

1. Grupy (4-5 osób):

   • Każda grupa dostaje zestaw "wiadomości" (np. wydrukowane krótkie zdania z ilustracjami, gdzie część jest prawdziwa, a część fałszywa).

2. Zadanie:

   • Uczniowie analizują swoje informacje, odpowiadając na pytania:
     • Czy to brzmi prawdziwie?
     • Czy widzimy tu znane logo gazety, strony internetowej?
     • Czy możemy sprawdzić tę informację w innym miejscu?

3. Podsumowanie:

   • Każda grupa mówi, która informacja była prawdziwa, a która fałszywa, i dlaczego tak uważają.

3. Zasady bezpieczeństwa w internecie

• Nigdy nie klikaj na dziwne linki.
• Nie wierz od razu we wszystko, co zobaczysz w internecie.
• Zapytaj dorosłego, jeśli masz wątpliwości.

3. Podsumowanie i zakończenie 

1. Krótka rozmowa:

   • "Czego się dzisiaj nauczyliśmy?"
   • "Dlaczego ważne jest, aby sprawdzać informacje?"

2. Quiz "Prawda czy fałsz?" (na tablicy interaktywnej lub w formie karteczek):

   • Nauczyciel pokazuje uczniom kilka krótkich zdań, a uczniowie decydują, czy to prawda, czy fałsz, podnosząc odpowiednie karteczki/odpowiadając na głos.

Scenariusz zajęć dla klasy 2 - Eksperymentujemy z wodą i dźwiękami!

Temat: Eksperymentujemy z wodą i dźwiękami!

Edukacje: matematyczna, przyrodnicza, muzyczna

Cele zajęć:

Cele ogólne: 

• Poznanie zależności między ilością wody w szklance a wysokością wydawanego dźwięku (muzyka, przyroda).
• Doskonalenie umiejętności mierzenia i porównywania ilości wody (matematyka).
• Rozwijanie umiejętności współpracy w grupie.
  
  

Cele szczegółowe:

• Dzieci potrafią porównywać ilości wody w naczyniach (więcej/mniej).
• Dzieci umieją uporządkować szklanki według ilości wody.
• Dzieci rozpoznają zależność między ilością wody a wysokością dźwięku.
• Dzieci komponują proste układy dźwiękowe i odgrywają je.

Metody pracy projektowe, aktywne: sprawdzanie, badanie, porównywanie, tworzenie

Formy pracy: zespołowa i z całą klasą

Mateiały dydaktyczne: szklanki, kieliszki, miarki, pojemniki na wodę, Pojmnik z miarka litrową. karty z zadaniami, fiszki z numerami od 1-5, bum bum rurki, tablica interaktywna lub monitor, laptop podłaczony do Internetu

Kryteria sukcesu w języku ucznia: 

1. Potrafię porównać ilość wody w szklankach i powiedzieć, w której jest więcej, a w której mniej.
2. Umiem ustawić szklanki od tej z najmniejszą ilością wody do tej z największą.
3. Zauważam, że dźwięk zmienia się, gdy w szklance jest mniej lub więcej wody.
4. Wiem, w której szklance dźwięk jest najwyższy, a w której najniższy.
5. Razem z moim zespołem potrafię stworzyć i odegrać układ dźwięków na szklankach.
6. Pracuję w zespole, słucham innych i dzielę się swoimi pomysłami.

Przebieg zajęć:

1.Rozmowa na dywanie:

• Pogadanka na temat stanów skupienia wody oraz jej znaczenia dla środowiska. Do czego służy woda?
• Przypomnienie jednostki w jakiej można odmierzać płyny, w tym wodę - litry
• Nauczyciel pokazuje dzieciom różne naczynia (szklanka, kieliszek, miarka) jako narzędzia pracy podczas zajęć.
• Wprowadzenie do tematu: „Dzisiaj będziemy eksperymentować z wodą, odmierzać jej ilość, porównywać. Zastanowimy się, czy mozna wykorzystać wodę do tworzenia i odtwarzania muzuki, czyli do grania.
• Będziemy odkrywać, jak zmienia się dźwięk, gdy wlewa się różną ilość wody do naczyń.”

Podział na zespoły: Klasa dzieli się na 5 zespołów. Każdy zespół otrzymuje zestaw: 1 szklanka kieliszek, miarkę oraz pojemnik z wodą 

2. Eksperymentowanie z ilością wody 

Odmierzanie wody:

• Zadanie1. Ile szklanek wody to będzie litr? - Każdy zespół napełnia swpją szklankę wodą i podchodzi, następnie wlewa do pojemnika z podziałką. Wybrany uczeń odczytuje pojemność. 
  Nauczyciel zadaje pytanie: Jedna szklanka, to jak częśc litra ? - ćwierć litra
  Dwie szklanki - półlitra
• Zadanie 2. Ile miarek trzeba wlać do kielisz, aby był pełen?
• Zadanie 3 ( zróżnicowane dla zespłów) 
  Zespół 1 - wlewa do szklanki 1 kieliszek wody
  Zespół 2  - 2 kieliszki
  Zespół 3 -  3 kileliszki
  Zespół 4 -  4 klieliszków
• Zespół 5 -  5 kieliszków
• Uczniowie uderzają miarka o szklankę i sprawdzają, czy wydaje dźwięk

Porównywanie:

• Uczniowie ustwiają szklanki na wspólnym stoliku, porównują, ilość wody w szklankach. Ustalają, w której szklance jest najwięcej wody, a w której najmniej.

Porządkowanie:

• Ustawiają szklanki na kartkach z numerami od 1 do 5 w kolejności od tej z najmniejszą ilością wody (1) do tej z największą ilością (5)

3. Rozmowa o dżwiękach. 

• Demonstracja dźwięków KLIK

4. Badanie wysokości dźwięku 

• Granie na bum bum rurkach - dźwięk wysoki - niski - zauważenie od czego zależy wysokośc dźwięku ( im dłuższa rura, tym niższy dźwięk

5.  Pytanie badawcze i spradzenie hipotezy

• Nauczyciel pyta: „Jak myślicie, w której szklance dźwięk będzie najwyższy, a w której najniższy? Dlaczego?"
• Wnioski:

Dzieci odkrywają, że:  

im mniej wody w szklance, tym wyższy dźwięk.

im więcej wody, tym dźwięk jest niższy.

6.  Tworzenie układu dźwiękowego 

• granie na szklankach z wodą - próba dźwięków
• każdy zespół tworzy własny układ dźwiękowy, używając szklanek w kolejności od 1 do 5. 
  Przykład: zapisują kolejność (np. 3, 1, 4, 2, 5).

7. Prezentacja muzyczna

• Każdy zespół odgrywa swoją kompozycję na szklankach.

8. Podsumowanie
Nauczyciel pyta:
„Co sprawiło wam największą frajdę?”
„Czego się dzisiaj nauczyliście?”
„Czy zawsze, gdy zmieniamy ilość wody, zmienia się dźwięk?”

Wielkanoc - scenariusz zajęć w klasie pierwszej

 

Scenariusz zajęć– klasa 1

 

Ośrodek tematyczny : Wkrótce Wielkanoc

Ed. polonistyczna

Temat: Opisujemy pisankę.

Cele operacyjne:

Uczeń / uczennica:

-wypowiada się;

- układa wyraz z literek;

- ogląda prezentację.

- ustnie opisuje pisankę;

- czyta ze zrozumieniem tekst;

- wykonuje rysunek do opisu

 

Metody: słowna, pokaz

Formy: indywidualna, grupowa

 

Pomoce dydaktyczne: tablica interaktywna, ćwiczenia interaktywne, tekst z opisem pisanki, prezentacja multimedialna, rozsypanka literowa (pisanki)

 

Przebieg zajęć:

 

1.     Przypomnienie wiadomości z poprzednich zajęć – odczytanie notatki graficznej „Polskie zwyczaje wielkanocne”

2.     Układanie wyrazu z rozsypanki literowej: (pisanki)

3.     Zapis tematu do zeszytu.

4.     Przedstawienie prezentacji multimedialnej– „Pisanki różnych regionów”

5.     Losowanie pisanki na kole fortuny: 

https://wheelofnames.com/view/pl/sqd-fs8/?fbclid=IwAR2W-fKVwf6mHf9MQ9ssvFXdTXkOgXEPEZDxD0oMXJ-Si9pN5kuuf3D7Xc8

6.     Ustne opisywanie wyglądy wylosowanych pisanek przez uczniów.

7.     Ćwiczenia w czytaniu – uczniowie samodzielnie po cichu czytają tekst przygotowany przez nauczyciela.

8.     Wykonują rysunek wg tekstu.

9.     Prezentacja prac uczniowskich. Utworzenie albumu.

O psie, który jeżdził koleją - Opis Lampo

Moje pomysły na pracę z lekturą R. Pisarskiego "O psie, który jeździł koleją".

Praca zbiorowa - wspólne uzupełnianie tabeli odpowiednim słownictwem
Do pobrania

PLAN OPISU  PSA LAMPO

1.      Przedmiot opisu Co opisujesz? Czym jest Lampo?
2.      Rasa
3.      Wygląd zewnętrzny ·        Wzrost i ogólna budowa
·        Sierść
·        Głowa
·        Uszy
·        Nogi
·        Ogon
4.      Cechy charakteru	……………………………………………………………….. …………………………………………………………….. ……………………………………………………………….
5.      Stosunek do postaci. (Za co go lubię lub nie lubię)

Scenariusz zajęć - Kara czy nagroda

Klasa 2

Czas: 45

T. Dyskusja na temat „ Kara czy nagroda” Na podstawie filmu z cyklu „Baśnie polskie” pt. „ Zuzanka i utopce”

Cel główny:

Przybliżenie uczniom literatury i filmoteki polskich baśni

Cele szczegółowe:

Uczeń:

Ø  ogląda film „ Zuzanka i utopce”

Ø  kształci umiejętność prowadzenia dyskusji

Ø  wyodrębnia postaci i zdarzenia;

Ø  wypowiada się na określony temat

METODY: aktywizujące: dyskusja, rozmowa kierowana, działalność praktyczna

                    Pokazowa; oglądanie filmu

FORMY: indywidualna, zespołowa, zbiorowa

POMOCE DYDAKTYCZNE: nagranie filmowe, laptop, rzutnik, tablica interaktywna

Przebieg zajęć:

1.   Wprowadzenie do zajęć:

a)      Co to jest baśń?

b)     Co to jest film animowany?

c)     Zapoznanie z zadaniami lekcji

2.   Oglądanie filmu „ Zuzanka i utopce”

3.   Wypowiedzi na temat wrażeń po obejrzeniu filmu.

4.   Analiza treści utworu:

a)     Wyodrębnianie postaci

b)     Zdawanie relacji z fabuły filmu

c)     Wypowiedzi na temat prezentowanych postaw.

- dobieranie cech charakteru do danej postaci ( tabl. inerakt.)

Zuzanka: pracowita, uczciwa, wrażliwa

Gospodarz: chciwy, okrutny, zły

5.   Dyskusja na temat „ Kara czy nagroda” na podstawie filmu:

- Kto został nagrodzony i dlaczego?

- Kto został ukarany i dlaczego?

- Czy to, co spotkało dane postaci było sprawiedliwe?

- Jaka jest wartość nagrody?

- Jaka jest wartość kary?

- Czy lepiej nagradzać, czy karać?

6. Wyodrębnienie myśli przewodniej baśni: Zło zawsze zostaje ukarane, a dobro nagrodzone.

7. Podsumowanie zajęć, ocena pracy uczniów.

Scenariusz zajęć - Karolcia

Edukacja polonistyczna

Klasa 2

Czas: 45 min.

Temat: Ustalenie odpowiedzi na pytanie: Czy Karolcia właściwie wykorzystała posiadanie zaczarowanego koralika?

Cele:

Kształcenie umiejętności wyrażania własnego sądu.

Wdrażanie do rozwiązywania problemów.

Cele szczegółowe:

Uczeń:

- wypowiada się na określony temat;

- dokonuje selekcji życzeń;

- wyszukuje informacji w tekście;

- układa zdanie z rozsypani wyrazowej

- wyciąga wnioski

Metody: problemowa, słowna, praca z tekstem

Formy: indywidualna, zbiorowa

Pomoce dydaktyczne: lektura, karty pracy

Przebieg zajęć:

1.      Stworzenie sytuacji problemowej:

- Podanie tematu w postaci problemu.

- Sformułowanie pytań pomocniczych : O co Karolcia prosiła koralik?; Które prośby były ważne, a które błahe?

2. Wypowiedzi uczniów na zadane pytania. Wyszukiwanie w tekście odpowiednich fragmentów.

3. Grupowanie życzeń w tabeli : życzenia błahe, życzenia ważne

4. Analiza zachowania bohaterów.

5. Układanie zadania z rozsypanki wyrazowej: Karolcia zrozumiała, że szczęście daje nie tylko spełnianie własnych zachcianek, ale obdarowywanie innych.

6. Podsumowanie zajęć: Czy do uszczęśliwienia innych  potrzebny jest magiczny koralik?

ODPOWIEDZIALNI ZA SŁOWA - scenariusz zajęć.

Hejt, to pełne nienawiści , pogardy i złości celowe działanie osoby w Internecie. Może przejawiać się nie tylko za pomocą słów, ale także grafiki, memów, gifów oraz filmów. Ostatni głośno na ten temat. Myślę,że warto o tym rozmawiać z dziećmi.  Od najmłodszych lat należy uwrażliwiać i uświadamiać dzieci,że za słowa i czyny są osobiście odpowiedzialne. A treści raz wrzucone do sieci nie giną. Można stracić nad nimi kontrolę i wyrządzić innym krzywdę.
Słowa potrafią ranić, a nawet zabijać.
Słowa również potrafią wzmacniać.
To, czy chcemy zabijać, czy wzmacniać zależy wyłącznie od nas.
Przedstawiam pomysł na zajęcia edukacyjne w edukacji wczesnoszkolnej poruszające ten właśnie problem. Zajęcia te przeprowadziłam w klasie drugiej. Były to kolejne lekcje z zakresu "Bezpieczny Internet" .

Temat: Hejt, czyli o mowie nienawiści w Internecie.

Czas: dwie jednostki lekcyjne 90 minut

Cele główne:

• Kształtowanie oraz promowanie postaw empatycznych.
• Kształcenie wrażliwości i odpowiedzialności za własne słowa.

Cele szczegółowe:

Uczeń:

- wie,że słowa wzbudzają emocje;

- potrafi określić mocje wywołane określonymi słowami, 

- wie,że negatywne słowa ranią, a pozytywne wzmacniają;

- rozumie, że jest odpowiedzialny za swoje słowa;

- wie,że treści raz wrzucone do sieci nie giną i można stracić nad nimi kontrolę.

Metody: drama
Formy : grupowa
Materiały dydaktyczne: kartki, ołówki, kredki, kosz, misa lub inny pojemnik.

Przebieg zajęć:
Uczniowie siedzą w kręgu. Pośrodku leży pojemnik. Prowadzący rozdaje uczniom kartki i ołówki.
1. Wprowadzenie do tematu.
Krótka rozmowa na temat:

• Co to jest Internet i do czego służy? 
• Jakie są jego zalety i jakie zagrożenia? 

2. Zabawa w głuchy telefon?
- wniosek - im więcej osób, tym łatwiej zniekształcić pierwotny komunikat
3. Prowadzący prosi, aby uczniowie na kartkach napisali coś miłego dla drugiej osoby, następnie kartkę wrzucili do pojemnika.
4. Kartki są wymieszane, dzieci losują kolejne kartki. Odczytują i określają uczucia, jakie towarzyszą im przy czytaniu. Są to miłe, pozytywne uczucia. Kartki wracają do pojemnika.
4. Otrzymują kolejne kartki. Tym razem mają napisać coś mądrego, edukacyjnego i wrzucić  do pojemnika.
5. Kiedy uczniowie wypisują swoje kartki, prowadzący wrzuca do pojemnika swoje kartki, jest ich kilka. Są tam wyrazy obraźliwe i nieprzyjemne. Uczniowie tego się nie spodziewają.
6. Na polecenie nauczyciela wyjmują z pojemnika jedną kartkę. Mogą do niej zajrzeć i przeczytać dopiero po usłyszeniu sygnału. Swojego komunikatu nie mogą pokazać nikomu.
7. Z pojemnika wyjmują drugą kartkę.
- kolejno odczytują komunikaty ze swoich kartek. Określają czy są miłe, czy obraźliwe, nazywają emocje, jakie towarzyszyły im przy czytaniu tych komunikatów.
8. Kolejne polecenie, że mogą się pozbyć jednej swojej kartki, mogą ja komuś podarować.

• Spotrzeżenie - w pierwszej kolejności pozbywają się nieprzyjemnych komunikatów. Bez wahania oddają innym.

9. Omówienie ćwiczenia i określanie emocji
-  Siadają w kręgu.
Niektórzy mają po kilka kartek, inni po jednej.
Odczytują komunikaty z kartek. Określają emocje. Kredkami na odwrotnej stonie oznaczają kolorami emocje, jakie wywołały u nich otrzymane komunikaty. Emocje pozytywne - kolor czerwony, emocje negatywne - kolor czarny, obojetne - kolor żółty
- Pytanie prowadzącego do uczniów, którzy otrzymali negatywne komunikaty o towarzyszące im uczucia podczas odczytywania komunikatów pozytywnych i negatywnych :

• Spostrzeżenie- komunikaty pozytywne w dostatecznej ilości nie neutralizują komunikatu negatywnego.

10. Kartki z komunikatami wracają na podłogę. Odwrócone są strona kolorami do góry. Uczniowie znają zatem rodzaj komunikatów zapisanych na kartkach. Nauczyciel prosi, aby wybrali po raz kolejny dowolną kartę.

• Spostrzeżenie - większość skierowała się w kierunku kart z informacją pozytywną, kilka osób wybrało komunikaty negatywne. Tłumaczenie dzieci były różne: że losowało z zamkniętymi oczami, że było ciekawe, co jest napisane na tej kartce, że nie chciało, aby ktoś inny wybrał tę kartę itp...

11. Karty ponownie wróciły na swoje miejsca. Zostały wymieszane. Nauczyciel kolejny raz prosi uczniów o celowe wybranie dowolnej kartki.

• Spostrzeżenie - mimo wszystko kilkoro dzieci wybrało kartki z informacją negatywną.

12. Nauczyciel prosi, aby te kartki przekazać komuś, kogo się bardzo lubi.

• Spostrzeżenie - osoby, które wybrały negatywne komunikaty miały ogromne obiekcje, aby podarować taką informację przyjacielowi. Tłumaczyły,że nie spodziewały się, że to będzie dla przyjaciela. 
• Osoby obdarowane taką informacją , czuły się dotknięte. Nie spodziewały się, że przyjaciel może coś takiego podarować.

13. Podsumowanie lekcji - niezwykle istotna część zajęć. Powinna trwać tyle, ile wymaga sformułowanie jasnych wniosków. Jeśli trzeba przeznaczyć kolejną godzinę, to przeznaczamy.

Uczniowie siedzą w kręgu. Rozmawiają swobodnie na temat z działań podzcas zajęć. Określają emocje , wysuwają swoje spostrzeżenia. Nauczyciel sygnalizuje własne spostrzeżenia i zadaje pytania: Dlaczego tak się właśnie stało? Czego dowiedzieli się o sobie samych?

Wnioski zapisywane są na dużym arkuszu szarego papieru przyczepionego do tablicy, np.

• Słowa potrafią wzmacniać, jeśli są miłe i przyjemne. 
• Słowa ranią nawet, jeśli pochodzą od kogoś, kto nas nie zna i niekoniecznie do nas je kieruje.
• Do sieci internetowej można rzucić wszystko.
• Raz wrzucona rzecz, jest tam na zawsze. Można stracić nad nią kontrolę.
• Jeśli otrzymamy negatywny komunikat, przekazujemy go dalej, najchętniej osobom mniej lubianym. Przemoc rodzi przemoc.
• Nieświadomi możemy krzywdzić również najbliższych.

BĄDŹ ODPOWIEDZIALNY ZA SŁOWA. DOBRO POWRACA I ZŁO POWRACA.

Scenariusz zajęć - Karolcia - zdarzenia

Prowadząca: mgr Dorota Dankowska

Klasa: 2d

Czas: 45 minut

EDUKACJA POLONISTYCZNA

Temat: Wyodrębnianie postaci zdarzeń w lekturze Marii Kruger pt ”Karolcia”

Cel główny:

Kształcenie umiejętności ustalenia najważniejszych wydarzeń w lekturze, wdrażanie do zwięzłego ujmowania myśli w formie zdań;

 Cele operacyjne:

Uczeń:

- układa kolejność wydarzeń;

- wyjaśnia pojęcia: fantastyczny i realistyczny

- wyjaśnia zasady ortograficzne wyrazów z „r” i „rz”;

- wypowiada się na określony temat;

METODY: słowne – rozmowa kierowana, aktywizująca – praca z tablicą interaktywną, praca z tekstem;

FORMY: indywidualna, zbiorowa;

POMOCE DYDAKTYCZNE:

książka pt „Karolcia”, tablica interaktywna, rozsypanka zdaniowa;

Przebieg zajęć:

1. Nawiązanie do poprzedniej lekcji – zebranie wiadomości;

2. Wyjaśnienie pojęć: fantastyczny, realistyczny;

3. Wyodrębnianie postaci fantastycznych i realistycznych z lektury;

4. Wyodrębnianie ważniejszych wydarzeń, porządkowanie ich;

5. Wypowiedzi uczniów dotyczących poszczególnych wydarzeń;

6. Podsumowanie zajęć – ewaluacja;

7. Praca domowa:

Naucz się opowiadać wybrane zdarzenie z „Karolci”;

SCENARIUSZ ZAJĘĆ – EDUKACJA MATEMATYCZNA, KLASA PIERWSZA

SCENARIUSZ ZAJĘĆ – EDUKACJA MATEMATYCZNA, KLASA PIERWSZA

D. Dankowska

TEMAT: Dodawanie i odejmowanie w zkaresie 20 - gry i zabawy matematyczne.

CELE GłÓWNE:

Uczeń:

·        doskonali technikę rachunkową w zakresie 20;

·        uczy się współdziałać w zespole

CELE SZCZEGÓŁOWE:

Uczeń:

·        gra w gry dydaktyczne;

·        przestrzega zasad gry;

·        wybiera strategię dotarcia robota do celu;

·        koduje robota;

·        układa działania do podanego wyniku;

·        dokonuje obliczeń w pamięci i na konkretach.

METODY: aktywizujące – gry dydaktyczne

FORMY: indywidualna, zespołowa i zbiorowa

POMOCE: kartoniki z liczbami od 0-20, packi na muchy, tabele bingo, maty, robot Doc, tablica interaktywna.

PRZEBIEG ZAJĘĆ

1.      Podział klasy na zespoły: Uczniowie losują kartoniki z liczbami od 1-5. Wylosowana liczba oznacza zespół do którego przynależą.

2.      Rozgrzewka matematyczna – gra „Matematyczne muchy”

3.      Gra dydaktyczna „Bingo”

4.      Kodowanie i obliczanie. 

·        Zespoły ze swojego zestawu kartoników z liczbami wybierają dowolnych pięć liczb. Układają je na macie kwadratowej w postaci odwróconej ( liczby są niewidoczne).

·        Zespoły zamieniają się miejscami w taki sposób, aby żaden nie stał przy macie, na której ustawił zadanie.

·        Członkowie zespołu kolejno kodują robota. Gracz wybiera kartonik, koduje drogę robota do wybranego kartonika. Odczytuje liczbę i  uczniowie w zespole wspólnie wymyślają przykłady na dodawanie i odejmowania, których wynik jest równy wylosowanej liczbie, zapisują na karcie gry.

·        Sprawdzanie. Członkowie poszczególnych zespołów kolejno odczytują wymyślone przez siebie działania i podają obliczenia. Wszyscy sprawdzają poprawność wykonania zadania.

5.      Ćwiczenie interaktywne na  tablicy interaktywnej: https://learningapps.org/view4992604

6.      Podsumowanie zajęć wyznaczenie celu na następne zajęcia.

SCENARIUSZ ZAJĘĆ - KLASA 1 - ZABAWY LITERAMI

Temat dnia: Zabawy literami.

Klasa: 1 

Czas trwania: 45 minut

Cele ogólne:

·        utrwalanie poznanych liter drukowanych i pisanych;

·        utrwalenie wiadomości dotyczących liter;

·        rozwijanie aktywności twórczej.

Cele operacyjne, uczeń:

- odpowiada na pytania do wiersza,

- zna wszystkie litery w kolejności alfabetycznej,

- potrafi ułożyć wyrazy w kolejności alfabetycznej,

- dokonuje analizy i syntezy głoskowej  i sylabowej wyrazów,

- potrafi korzystać z gry edukacyjnej online,

- umie współdziałać w zespole,

Metody: działalność praktyczna, praca z tablicą multimedialną, oglądowa, zabawa

Formy: praca indywidualna, grupowa

Środki dydaktyczne: epodreczniki, superkid, karty pracy, kartki z wyrazami, kostka do gry, talerzyki papierowe, łapki na muchy

Przebieg zajęć :

1.      Wprowadzenie do tematu zajęć. Wysłuchanie wiersza Pawła Beręsewicza pt. „ Gdzie jest żyrafa?”

https://www.epodreczniki.pl/reader/c/237911/v/2/t/student-canon/m/KL1_ORE_V7_LATO_1_4_29_146_p1

2.      Odpowiadanie na pytania do tekstu:
Kto szukał żyrafy?
Gdzie ukryła się żyrafa?

Jakie zwierzę wystąpiło w wierszu jako pierwsze? Dlaczego?

Jakie zwierzę mogło się ukryć pod literą k, m, t?

3.      Powtórzenie alfabetu.

4.      Wskazywanie tomu słownika, w którym ukrył się wyraz na kartce (epodreczniki.pl).

5.      Układanie wyrazów w kolejności alfabetycznej.

https://www.superkid.pl/gra-online-dla-dzieci-wagoniki-p5

6.      Prawda czy fałsz. Dzieci podzielone są na trzyosobowe grupy. Każde dziecko dostaje do ręki łapkę na muchy. Dla każdej grupy są 2 talerzyki z napisami „Prawda” i „Fałsz”. Nauczyciel czyta pytania, dzieci łapkami wskazują prawidłową odpowiedź.

o   W wyrazie ogórek piszemy ó.

o   Wyraz lokomotywa składa się z sześciu sylab.

o   Wyraz zegar ma 5 głosek.

o   Pierwsza litera alfabetu to ą.

o   Ostatnia litera alfabetu to w.

o   Nazwy rzek piszemy małą literą.

o   W wyrazie lody są 2 samogłoski.

o   Wyraz żaba piszemy przez rz.

o   W wyrazie hałas są 2 głoski a.

o   Imiona piszemy wielką literą.

o   Nie istnieją wyrazy jednosylabowe.

7.      Zabawa z kostką. Na dywanie rozłożone są wyrazy o różnej ilości sylab. Dziecko rzuca kostką do gry. Jego zadaniem jest odszukanie wyrazu z taką liczbą sylab, ile oczek wskazuje kostka.