Wprowadzenie
„W baśni o cesarzu pojawiła się informacja, która nie była prawdą.
Ktoś powiedział, że szaty są piękne i magiczne, chociaż nikt ich nie widział.
Dziś takie nieprawdziwe informacje nazywamy fake newsami – to wiadomości, które udają prawdziwe, ale nimi nie są.”
Podkreśl: fake news = nieprawda udająca prawdęmanipulacja = ktoś mówi coś tak, żeby inni w to uwierzyli
Debata
Grupa 1: „To był fake news”
Pytania pomocnicze:
- Czy ktoś widział szaty na własne oczy?
- Czy krawcy mówili prawdę?
- Czy wszyscy powtarzali to samo, mimo że nie byli pewni?
- Przykładowe odpowiedzi dzieci:
- „Nikt ich nie widział.”
- „Krawcy kłamali.”
- „Wszyscy powtarzali nieprawdę.”
Grupa 2: „Cesarz dał się zmanipulować”
Pytania pomocnicze:
- Dlaczego cesarz uwierzył?
- Czy chciał wyglądać wyjątkowo?
- Czy bał się, że ktoś się z niego zaśmieje?
Przykładowe odpowiedzi dzieci:
- „Chciał być podziwiany.”
- „Bał się powiedzieć, że nie widzi.”
- „Uwierzyl, bo inni tak mówili.”
Pytanie kluczowe (dla wszystkich):
Jak można sprawdzić, czy coś jest prawdą?
Dzieci zwykle mówią:
- „Zapytać.”
- „Sprawdzić.”
- „Zobaczyć samemu.”
- „Nie wierzyć od razu.”
To najważniejszy moment edukacyjny.
Połączenie z internetem (bardzo bezpiecznie)
Powiedz dzieciom:
„Czasem w internecie ktoś pisze lub pokazuje coś, co nie jest prawdą, tak jak krawcy z bajki.
Zanim uwierzymy, warto się zastanowić.”
Zasada 3 pytań (dla dzieci):
Zanim uwierzysz – zapytaj:
- Czy to widzę naprawdę?
- Kto to mówi?
- Czy mogę to sprawdzić?
„PRAWDA czy FAKE NEWS?”
Nauczyciel czyta zdania, dzieci pokazują kartkę:
PRAWDA / FAKE
Przykłady:
-
„Cesarz miał piękne nowe ubrania.” F
-
„Dziecko powiedziało prawdę.” P
-
„Nie zawsze to, co mówią inni, jest prawdą.” P
Podsumowanie dla dzieci:
„Prawda nie zawsze jest łatwa, ale zawsze jest ważna.
Nawet jeden odważny głos może zmienić wszystko.”
