Bezpieczeństwo w sieci – mądrze korzystam z internetu

Scenariusz zajęć

Klasa: 3 szkoły podstawowej
Czas: 45 minut

Cele zajęć (językiem dziecka)

Uczeń:

• wie, czym są dane osobowe

• rozumie, że nie każdy w internecie jest kolegą

• potrafi rozpoznać niebezpieczne sytuacje w sieci

• wie, do kogo zwrócić się po pomoc

Metody i formy pracy

• rozmowa kierowana

• burza mózgów

• praca w grupach

• scenki sytuacyjne

• elementy zabawy

Środki dydaktyczne

• ilustracja / mapa myśli „Bezpieczeństwo w sieci”

• kartki, flamastry

• karteczki z przykładami sytuacji

• tablica

Przebieg zajęć

1. Wprowadzenie – rozmowa 

Nauczyciel zadaje pytania:

• Z czego korzystacie w internecie?

• Co najbardziej lubicie robić online?

Krótka rozmowa — bez oceniania odpowiedzi.

2. Czym jest bezpieczeństwo w sieci? 

Pokaz mapy myśli i omówienie prostym językiem:

• Dane osobowe – imię, adres, hasła, zdjęcia

• Kontakty – obcy w sieci, nieznajomi

• Treści – fałszywe informacje, straszne obrazki

• Emocje – hejt, niemiłe słowa

Zasada:

• Jeśli coś Cię niepokoi – powiedz dorosłemu.

3. Praca w grupach – „Co byś zrobił?” 

Dzieci pracują w małych grupach. Każda grupa dostaje kartkę z sytuacją, np.:

• Ktoś prosi o Twoje zdjęcie

• Ktoś pisze niemiłe komentarze

• Ktoś obiecuje nagrodę za kliknięcie

Zadanie:
 Ustalcie, czy to sytuacja bezpieczna i co zrobić.

4. Scenki sytuacyjne 

Wybrane grupy odgrywają krótkie scenki.
Po każdej scence pytanie do klasy:

• Co było niebezpieczne?

• Jak można było się zachować?

5. Zasady bezpiecznego internetu (5 minut)

Wspólne stworzenie 5 zasad, np.:

1. Nie podaję danych osobowych

2. Nie rozmawiam z obcymi w sieci

3. Nie klikam w podejrzane linki

4. Jestem miły w internecie

5. Gdy coś mnie martwi – mówię dorosłemu

6. Podsumowanie (5 minut)

Runda kończąca:
„Jedna rzecz, którą zapamiętałem/zapamiętałam z zajęć”.

Dla nauczyciela / rodzica

Najważniejsze nie jest straszenie, ale budowanie zaufania i odwagi mówienia o problemach.