Jak rozmawiać z trudnym rodzicem?

Zasady ogólne

• Zachowaj spokój i neutralność – nie reaguj emocjonalnie.

• Skup się na faktach i procedurach, nie na osobistych ocenach rodzica.

• Twoim celem jest utrzymanie profesjonalnej pozycji, nie wygranie „walki słownej”.

• Po spotkaniu sporządź krótką notatkę z ustaleniami.

1. Nazwij – Uznaj – Zamknij

Cel: rozbroić napięcie w 30 sekund.
Przykład:

• „Widzę, że jest Pani bardzo zaniepokojona.”

• „Rozumiem, że zależy Pani na jak najlepszych warunkach dla dziecka.”

• „Sprawdźmy teraz konkretnie, co możemy w tej sytuacji zrobić.”

Efekt: rodzic czuje się wysłuchany → ton rozmowy łagodnieje → wracacie do faktów.

2. Odpowiedzialność po drugiej stronie

• Zadawaj pytania otwarte:
  „Co według Pani byłoby satysfakcjonującym rozwiązaniem?”

• Nie tłumacz się, nie bronisz koleżanki – oddajesz piłkę rodzicowi.

Efekt: rodzic często nie ma gotowej propozycji i zaczyna współpracować.

3. Ograniczone opcje

• Daj rodzicowi wybór w ramach Twoich zasad:
  „Mamy dwie możliwości:
  – przyjrzeć się dokumentacji i procedurom,
  – albo umówić spotkanie zespołu, aby wyjaśnić wszystkie wątpliwości.”

Efekt: kontrolujesz przebieg rozmowy i chronisz autorytet nauczycielki.

4. Zamknięcie na emocje, przekierowanie na rozwiązania

• Jeśli rozmowa eskaluje:
  „Widzę, że jest Pani bardzo zdenerwowana. Zależy nam, aby to rozwiązać dla dobra dziecka. Ustalmy, co możemy zrobić teraz.”

• Skierowuje rozmowę z powrotem na cel edukacyjny, neutralizuje emocje.

5.  Po spotkaniu

• Spisz fakty, ustalenia i decyzje.

• W razie potrzeby omów spotkanie z dyrekcją dla wsparcia.

 Czego nie robić?

• Nie wdawaj się w emocjonalne przepychanki.

• Nie próbuj „wygrywać” rozmowy.

• Nie nadmiernie się tłumacz.